Nina geeft borstvoeding

Janneke Bakker is moeder van Nina (3) en Luc (1). In elke BOVA schrijft ze een column over haar ervaringen met borstvoeding, in de ruimste zin van het woord. 

Nina geeft borstvoeding. En niet zomaar een beetje borstvoeding. Ze tandemt namelijk ook. Sterker nog, ze heeft er wel acht aan de borst. Ik dacht zelf dat ik het al heel aardig deed, met een baby en een peuter aan de borst. Maar vergeleken met Nina stelt dat natuurlijk niets voor. Pop, konijn, poes, Charlie, schaap, Pippi, beertje en babypop, allemaal drinken ze bij Nina. Heel af en toe krijgt muis ook nog een slokje. Maar niet te vaak,want muis kriebelt namelijk een beetje. Je begrijpt, ze heeft het er maar druk mee.

Het is wel erg gezellig, moet ik zeggen. Als ik met Luc aan de borst zit, installeert Nina zich lekker naast me op de bank.Om beurten mogen haar knuffels dan tien tellen drinken, want je moet de zaak natuurlijk wel een beetje beheersbaar houden. En bovendien houdt Nina erg van rechtvaardigheid. Ze spreekt haar knuffels vermanend toe als ze proberen een slokje extra mee te pikken, want ze moeten natuurlijk wel netjes op hun ‘beut watten’ (beurt wachten). En de kleintjes mogen ‘eest’ (eerst). Want de groten kunnen hun ergste honger wel even met een ‘dortel’(wortel) stillen. Als ze niet luisteren gaan ze zonder pardon op de ‘gam’ (gang) en moeten ze ‘sowwie’ (sorry) zeggen. Goh,waar zou ze al deze wijsheden toch hebben opgestoken, vraag je je af.

Gelukkig heeft Nina geen moeite met voeden in het openbaar, anders zou het natuurlijk ook geen doen zijn met al die knuffels aan de borst. Te pas en te onpas ontdoet ze zich van haar kleding omdat haar knuffels om de ‘bors’ vragen. Want uiteraard voedt ze op verzoek, dat behoeft geen uitleg.Helaas is Nina niet ontvankelijk voor het argument dat de knuffels best door haar romper heen kunnen drinken. Nee, de ‘domper’ moet persé uit. En dus moet de broek ook uit, en als ik pech heb een hele jurk en een maillot. Het is jammer dat ze geen borstvoedingskleding in maat 92 verkopen. Afijn, het is voor de goede zaak moet je maar denken.

Buiten het feit dat Nina met plezier borstvoeding geeft, drinkt ze zelf ook graag een slokje. Ze is bovendien niet te beroerd om overgebleven afgekolfde melk weg te klokken. Als een havik staat ze te kijken als mijn man Luc eens een flesje mamamelk geeft. Om na drie slokken te concluderen dat hij ‘noeg’ heeft gehad (want dan is zij aan de beurt). Tot onze grote ergernis overigens, want Nina was namelijk als baby niet aan de fles te slaan. Mijn arme man heeft heel wat met haar uitgestaan. Alle mogelijke spenen, spuitjes en bekers hebben de revue gepasseerd, maar Nina wilde melk live uit de borst en anders niet. Nu sabbelt ze met grote vreugde aan een nummer één speentje, de ‘two-timing-mata-hari’.

Toen de buurvrouw laatst een geleend pak melk terug kwam brengen, stond Nina met haar pop in de keuken. ‘En?’ vroeg de buurvrouw,‘krijgt pop straks een lekker flesje van je?’ Waarop Nina haar meewarig aankeek, want wat moet je nou zeggen op zoveel domheid?
‘Neeeeeee…,’ antwoordde ze, ‘Bors natuurlijk!’

 

Deze column is eerder verschenen in het tijdschrift BOVA.

Gepubliceerd: 2 mei 2013 om 02:00 | Laatst bijgewerkt: 6 juli 2013 om 00:14