Magic!

Binnenkort vertrekt Emily met haar gezin naar de Verenigde Staten, waar zij oorspronkelijk ook vandaan komt. Maar eerst wil zij graag haar verhaal vertellen. Zelf vindt ze het niet een heel uitzonderlijk verhaal, maar het is wel illustratief voor het wel en wee van het eerste jaar ouderschap.

Geslaagd

Tijdens mijn zwangerschap heb ik een borstvoedingcursus gevolgd. Ik vond het gezellige, interessante en leerzame avonden. Bij het vragenrondje legde ik uit dat ik van plan was ‘heel lang’ borstvoeding te geven. Het is me gelukt, Eleanor is nu 13 maanden en ik geef haar nog met plezier borstvoeding. Hoe vaak? Geen idee. Zo vaak als zij wil, ook ’s nachts enkele keren.

Buddy

Voor de bevalling moest ik naar het ziekenhuis. Ik werd ingeleid omdat mijn vliezen gebroken waren, maar er geen weeën op gang kwamen. Eleanor dronk niet gelijk gedurende de eerste 24 uur. Gelukkig dronk zij wel in de nacht van de eerste op de tweede dag, dus precies na 24 uur. Maar niet gretig, het was een ‘slaper’. Ik moest haar met een nat washandje wakker maken voor de voedingen, heel vermoeiend. Omdat Eleanor zo tevreden was en niet uit zichzelf kwam, ging het met de borstvoeding niet vanzelf goed.
Gelukkig belde mijn oudere zus iedere dag vanuit haar werk om te vragen hoe het ging. Zij was mijn ‘borstvoedingsbuddy’, mijn persoonlijke lactatiekundige, en ze was ongelofelijk trouw. Zij is zelf arts, en heeft haar vier kinderen allemaal borstvoeding gegeven, tot een tweeling aan toe. Dus zij wist hoe belangrijk het is voor een kind en hoe fijn het is voor een moeder.

Werk

Afkolven op mijn werk ging vanaf het begin niet gemakkelijk. Ondanks dat ik een goede kolf had, en een perfecte kolfruimte op mijn werk. Mijn kolfproductie was niet optimaal. Ik kwam iedere keer net uit en had nooit overproductie wat ik in de vriezer kon bewaren. Het stelde me gerust dat mijn kolfproductie niets zei over mijn werkelijke melkproductie.
Gelukkig was Eleanor heel tevreden en groeide zij heel goed. Alleen al daarom hoefde ik me geen zorgen te maken. Ik moet wel zeggen dat dit mij belemmerde, bijvoorbeeld in het uitgaan. Ik wilde absoluut niet dat Eleanor kunstvoeding zou krijgen, vooral toen zij jonger was dan zes maanden en de beschermende werking van de borstvoeding echt nodig had. Misschien zou ik dit anders doen bij een tweede kind. Later (zij was toen ongeveer acht maanden) heeft zij kunstvoeding door de pap gehad en een flesje op de crèche (naast een flesje met moeite afgekolfde borstvoeding). Thuis ging ik door met op verzoek voeden, ’s ochtends, ’s avonds en ’s nachts.

Ziek

Toen Eleanor acht maanden was hield zij plotseling een ‘borstvoedingsstaking’. De reden ervoor bleek achteraf de zesde ziekte te zijn. Waarschijnlijk had ze ook blaasjes op haar tandvlees en deed het zuigen teveel pijn. Het waren vier lange dagen. Ik heb toen alle voedingen trouw afgekolfd en Rob heeft haar deze uit een fles gegeven. Rob heeft destijds eerlijk toegeven dat hij het eigenlijk heel leuk vond dat zij alleen ‘bij hem’ dronk.
In die tijd ben ik bij enkele gezellige borstvoedingochtenden geweest,waar ik handige tips kreeg wat betreft het afkolven en het beginnen met vast voedsel. Daar ontmoette ik gelijkgestemde vrouwen, met vergelijkbare verhalen, en dit stelde altijd gerust.

Magic

Eleanor en ik noemen mijn moedermelk ‘magic’. ‘Magic’ omdat het zo speciaal is, zo bijzonder, zo beschermend voor haar en voor mij, en omdat als zij aan het voeden is, er ‘magic’ bestaat tussen ons.

Emily

Gepubliceerd: 15 april 2018 om 10:41 | Laatst bijgewerkt: 23 juni 2018 om 16:43